Zadośćuczynienie za wypadek drogowy

Zadośćuczynienie za wypadek drogowyZadośćuczynienie za wypadek drogowy 

W prawie cywilnym rozróżnia się dwie podstawy wypłaty kwoty pieniędzy dla poszkodowanego w wypadku drogowym:

• odszkodowanie za straty majątkowe;
• zadośćuczynienie za krzywdę.

Czym jest zadośćuczynienie za wypadek drogowy.

Podstawę prawną przyznania zadośćuczynienia znajdziemy w Kodeksie cywilnym. W artykule 444 § 1 k.c. oraz art. 445 § 1 k.c. ustawodawca przewidział, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia.

Prawna regulacja zadośćuczynienia za krzywdę powstałą w wyniku wypadku drogowego jest o tyle charakterystyczna, że zadośćuczynienie to jest wypłacane nie przez sprawcę, a zawsze przez zakład ubezpieczeń, w którym sprawca – posiadacz pojazdu wykupił ubezpieczenie OC. Jest to korzystne rozwiązanie dla poszkodowanego z tego względu, że ubezpieczyciel jest zwykle dużo bardziej wypłacalny niż kierujący pojazdem. Wniosek o wypłatę zadośćuczynienia należy więc kierować nie do kierowcy, który spowodował wypadek drogowy, a do firmy ubezpieczeniowej, w której wykupił on polisę OC.

Wskazana w przywołanych wyżej przepisach droga sądowa przeciwko ubezpieczycielowi nie jest konieczna w każdym przypadku. Zakład ubezpieczeń może bowiem wypłacić odpowiednią kwotę zadośćuczynienia na mocy porozumienia z poszkodowanym. Poszkodowany ma natomiast zawsze prawo dochodzić wyższego zadośćuczynienia na drodze sądowej, w przypadku gdy propozycja ubezpieczyciela byłaby dla niego niesatysfakcjonująca.

Ustawodawca nie określa konkretnej kwoty zadośćuczynienia, jaką zakład ubezpieczeń powinien wypłacić poszkodowanemu. W ustawie znajduje się tylko nieostre stwierdzenie, że kwota ta ma być „odpowiednia”. Na temat wysokości zadośćuczynienia wielokrotnie wypowiadał się Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 18 grudnia 1975 roku (sygn. akt I CR 862/75) SN stwierdził, że „przy wysokości zadośćuczynienia podstawowe znaczenie ma stopień natężenia krzywdy, a więc charakter cierpień fizycznych i ujemnych doznań psychicznych”. Natomiast w wyroku SN z 18 grudnia 1974 roku II CR 654/74 czytamy, że „Pojęcie krzywdy prowadzi m.in. do konieczności uwzględnienia sytuacji życiowej ofiary wypadku przed jego zaistnieniem i po jego zaistnieniu”.

Jak wynika z powyższych wyroków, bardzo istotne jest odpowiednie opisanie sytuacji, w której znalazł się poszkodowany, obrażeń, doznań psychicznych, a także określenie tego, w jaki sposób wypadek i jego skutki wpłynęły na życie poszkodowanego. Powyższe informacje, wraz z dokumentami potwierdzającymi te okoliczności powinny zostać załączone już do wniosku o wypłatę zadośćuczynienia kierowanego do ubezpieczyciela, a także do pozwu. Z tego względu bardzo ważne jest prawidłowe przygotowanie tych pism, dlatego warto rozważyć zwrócenie się o pomoc do profesjonalisty.

Zadośćuczynienie jest świadczeniem jednorazowym, co jednak nie zamyka drogi do dochodzenia dalszego odszkodowania w przypadku, gdy w przyszłości powstanie lub pogłębi się krzywda wywołana wypadkiem komunikacyjnym.

Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej zawodowego pełnomocnika procesowego skontaktuj się z nami. Dys­ponu­jemy doświadczeniem potrzeb­nym do zrozu­mienia skom­p­likowanych zagad­nień związanych z wypadkami. Mamy wieloletnie doświadczenie w zakresie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych, w tym zwłaszcza związanych z wypadkami komunikacyjnymi. Możemy Ci pomóc uzyskać należne Tobie świadczenia. Wystarczy jeden telefon, aby bezpłatnie skonsultować Twoją historię i ocenić jak możemy Ci pomóc. Nie wahaj się, znamy się na tym. Zadzwoń teraz, a nasi specjaliści otoczą Ciebie i Twoją rodzinę opieką.
Zadzwoń +48 722 080 080 lub napisz do nas e-mail kontakt@krop.org.pl to nic nie kosztuje, a może tylko pomóc. Sprawdź jak możemy pomóc Tobie i Twojej rodzinie. 

});